maandag 11 maart 2019

Dun en Dik

De afgelopen maanden ben ik helemaal in de brei-modus. Er lagen weer bolletjes te lonken naar mij.
Het is sokkenwol maar ook zeer geschikt voor een vest vind ik.


De kleuren vind ik prachtig.
Dan word ik overenthousiast en kies er 2.


 Eerst een lang vest gebreid. Van maar 400 gram! Met een gaatjes-patroon erin. Erg leuk om te doen.


Deze vesten zijn 'top-down' gebreid. Dat vind ik echt dé ontdekking op breigebied.
Dat geeft de mogelijkheid om tijdens het breien het vest te passen en de lengte te bepalen aan de hand van de hoeveelheid wol die ik heb.
Er komt ook vast en zeker nog een vest of trui van m'n restjes. Dit is de manier om ze gelijkmatig op te breien.


En dan deze bult wol.... Na de deken van Big Wool van 2 weken geleden is deze berg een uitdaging.


Deze keer wilde ik er iets van haken.
Deze dikke haaknaald moest ik er speciaal voor aanschaffen want die zat nog niet in mijn assortiment. 12 mm!


Na een kwartiertje was dit al ontstaan.
Wat een contrast met m'n breiwerken, over een vest doe ik toch wel een week of 3-4.


Het is erg lastig om het eindresultaat op de foto te krijgen. Het meet 1,10 m x 1,10 m.
Daarom maar een detailfoto van het midden.
Komende dagen ga ik een workshop vilten doen.
Droogvilten en natvilten. Ik kijk er naar uit!
Nieuwe technieken leren is zo leuk. Bij de natviltdag ga ik uitzoeken of ik dit werkstuk kan gaan vervilten. Hij krimpt dan wel maar dat geeft niet bij dit formaat. Als het lukt volgen de foto's natuurlijk binnenkort :-)










maandag 4 maart 2019

Twee kanten omslagdoeken

Een paar jaar geleden heb ik de Weversmarkt in Hoorn bezocht samen met Paula. Daar kocht ik een mooi boek over kantbreien. Dat boek heb ik van-voor-naar-achter en vice versa doorgenomen. Heel veel inspiratie opgedaan...en dan moet het komen tot zelf maken. Rond Kerst heb ik een bruine omslagdoek gebreid. Het is een mooie volle kleur bruin. Vorige week zei ik al dat ik niet zo van bruin houd, maar dat gelooft niemand meer natuurlijk!


Deze mooie Zweedse wol bleek erg geschikt voor het kantbreien. Als ik in de stad ben, neus ik regelmatig in de wolwinkels bij de diverse 'lacegarens'. Maar ik kom nooit tot aankoop, tot ik dit garen ontdekte. Gewoon bij mij in het dorp.


Ik ben in feite nog een beginner op kantbrei-gebied, dus een tamelijk eenvoudig patroon gekozen.
De zigzag ontstaat door 2 steken samen te breien en aan de andere kant van de baan een omslag te maken. En dat 9 banen van 11 steken naast elkaar.



Het resultaat is helemaal niet verkeerd vind ik. (Dat wil dus zeggen dat ik er stiekem wel trots op ben;-)   ).


En dan mag de omslagdoek een tijd in de winkel staan.

En dan heb ik de gewoonte om direct een soortgelijk project te beginnen. Zoals ik vorige week schreef, moet ik een beetje rustig aan doen met lopen dus dat gaf me de gelegenheid om de volgende omslagdoek snel af te maken.


Tijdens het breien ziet het werk er altijd 'kreukelig'uit. Een badje met Eucalan doet wonderen. Niet uitspoelen en de omslagdoek liggend laten drogen, daar knapt hij van op!


Deze steek bleek nog eenvoudiger van die van de bruine omslagdoek. Het is maar 1 van de 4 toeren een patroonsteek. De rest is gewoon recht of averecht. Ik roep vaak, heel flauw, breien is niet moeilijk hoor, het is niet meer dan recht en averecht.



Het is zo leuk om nog even te schikken met het breiwerk. Deze komt op een donkere achtergrond mooier uit.


De beide omslagdoeken heb ik gebreid om een zomerjurkje op te leuken en op frisse avonden te dragen. Nu maar wachten op warmere dagen. Daar is vandaag wel veel fantasie voor nodig!!
Tot die tijd staan ze gezusterlijk in de winkel.

maandag 25 februari 2019

Hoe een verstuikte enkel leidt tot een warme deken

Als fanatiek wandelaar verkondig ik altijd dat het een gezonde sport is vanwege de geringe blessures!
Tja laat ik nu vorige week op een joekel van een dennenappel gaan staan. Daar is mijn enkel niet tegen bestand. Op naar de fysio die hem stevig inpakte in tape en RUST voorschreef. Daar kan ik dus niet mee staan, letterlijk en figuurlijk.
Dé manier om aan de bank gekluisterd te blijven is een groot breiwerk beginnen.

Deze bol Big Wool nodigde me uit om een woondeken te gaan breien. Op pennen 10. Ik ben meer van de dunne draadjes op pennen 3. Maar dit was een fijne uitdaging omdat ik die uren op de bank vol moest maken. Deze superdikke wol lonkte al een hele tijd naar me in de winkel van De Witte Engel. Ik ben op de fiets (lopen kon tenslotte niet meer) een voorraad gaan halen.


Zoals je ziet aan de lege wikkels is het gelukt :-).
Al met al gaf het m'n enkel 10 volle uren rust de afgelopen dagen.
En zo geeft zo'n ongelukje toch een leuk resultaat.



Hij roetsjte echt van de pennen en toen uitproberen waar hij het mooiste staat.


Gek, ik had nooit het idee dat m'n huiskamer zo 'bruin' was. Maar op de foto's toont het mooi met deze warme deken.



Er is nog meer ontstaan in de creatieve uurtjes maar daar over een andere keer meer.







zaterdag 19 mei 2018

We zijn er nog hoor

Het vergaat jullie vast hetzelfde als ons. . . . . De tijd lijkt te vliegen. Zo plaats je een blogberichtje en zo ben je een paar maanden verder. Maar we zijn er dus nog ;-)  Bezig met van alles en nog wat. De afgelopen tijd ben ik bezig geweest met het (be)schilderen van twee geboortekistjes.


Ik wist dat er op het geboortekaartje van mijn kleinzoon een foto zou komen. Nu kan ik best een klein beetje tekenen en schilderen, maar een foto naschilderen, nee, da's voor mij veel te hoog gegrepen. Dus tja, wat moest ik dan. . . . .  Nu hebben de papa en mama van Micah zijn babykamer versierd met muurstickers. Dus heb ik dat idee maar gebruikt voor het kistje.


Omdat ik niet op het geboortekaartje hoefde te wachten, kon ik alvast aan de slag. Was best veel werk. Maarja, voor je kleinkind doe je alles toch?   *Ü*


Ik heb eindeloos kleuren acrylverf staan mengen. De naam en geboortedatum kom ik natuurlijk pas als laatste toevoegen. Wat Micah van zijn kistje vindt, kan hij me nog niet vertellen, maar z'n papa en mama zijn er in ieder geval blij mee.

Maar zoals ik eerder vertelde, deze mazzeloma kreeg niet één kleinkind, maar twee (en er zat maar één week tussen de geboortes). Mijn kleindochter werd tegen de verwachtingen in als eerste geboren. Voor haar kistje ben ik wel uitgegaan van het geboortekaartje.


Na het bewerkelijke kistje voor Micah was die voor Fenna haast een makkie.


Sowieso maar 3 kleuren. Dat scheelde veel verf mengen.


Ook de papa en mama van Fenna zijn blij met dit cadeau. En Fenna? Dat hoor ik later wel, als ze het me zelf kan vertellen.

Binnenkort gaat Esther jullie bijpraten over haar borduuravonturen en de andere handwerkprojecten die de laatste tijd uit haar handen zijn gekomen.

Voor nu, een fijn Pinksterweekend allemaal.



vrijdag 19 januari 2018

Toile de Jouy 2


Zoals jullie weten heb ik het borduren herontdekt. En dan vooral op gedessineerde stof. Ik heb dat al laten zien in eerdere berichtjes. Maar op Toile de Jouy vind ik het wel heel erg leuk. Het is net een kleurplaat maken, tegenwoordig ook weer in bij volwassenen.


Met eenvoudige steken wordt het al heel mooi. Misschien dat de eenvoud juist het succes is! Het voedt ook het perfectionisme in me: steeds mooiere steken maken. Dit ook als voorbereiding op een werkstuk dat ik ga maken met een pakket uit Bretagne. Hier komt dus een vervolg op.



En naar eigen smaak en inzicht de kleuren bepalen staat mij erg aan. Ik ben nooit groot fan geweest van 'voorgeschreven' pakketten. Op het gebied van handwerken ben ik te eigenzinnig om me te houden aan de patronen. (Hoewel er nu wel een pakket op me wacht, eentje met uitdaging!)


Wat ik aan borduren ook erg waardeer is, is dat het niet met een paar uurtjes af is. Ik heb een enorme 'productiesnelheid' op het gebied van breien en haken. Ik geef m'n werkstukken graag en makkelijk weg. Maar of iedereen daar nu steeds op zit te wachten????


Voor dit werkstuk heeft m'n man op het Waterlooplein een mooie lijst op de kop getikt. Dat maakt het bijzonder. Zoals we zelf ook zijn: een combi en Texel en Amsterdam *U*
Dit geborduurde schilderij pronkt nu boven de trap waar de kleuterfoto's van de kinderen na 20 jaar wel opgeborgen mochten worden. ;-)


woensdag 13 december 2017

Genieten

Het was best al lang geleden dat ik echt met lapjes in de weer was geweest. Echt quilten, ik heb het tot 15 jaar geleden veel gedaan, daarna was m'n belangstelling opeens weg. En nu? Nu ben ik met schoondochter M in Hoorn op de lappenmarkt geweest. Ik wilde een boxkleed voor haar maken, zij mocht zelf de stofjes uitzoeken.
Zoals je ziet, houdt zij van pittige kleuren. En ze is helemaal gek van Somebunny to love.
In mijn vorige berichtje vertelde ik al dat ik daar alleen maar borduurpatronen van kon vinden.
Dit patroon is haar favoriet. Aan zo'n klein plaatje heb je niks voor een boxkleed, dus maar in het groot nagetekend.
Vervolgens de lapjes op een middenpaneel geappliceerd. Niet volgens de regels van de quiltpolitie, maar op mijn eigen manier.
Ook niet het hele boxkleed doorgepit, alleen de rand en in het midden de paardenbloempluisjes.
En dit is het eindresultaat:
Ben er zelf wel blij mee, M hopelijk ook *Ü*
En nu op naar het volgende kraamcadeautje. Je snapt, ik kan helemaal los, hihi. GENIETEN ! ! !

zondag 26 november 2017

Een onschuldige verslaving


In een vorig bericht zei ik al dat er met m'n productie niets mis is, maar dat het bloggen er helaas bij ingeschoten was. Dusss hou je vast, hier volgt een overzicht van m'n breisels. Ik denk wel eens wat bezielt me toch om juist in de zomer te gaan breien?!?!


Dit vestje is gemaakt van Farbklexx, handgeverfde strengen Merinowol met polyamide. Super zacht!



Wat dan weer heel geinig is: de breipennetjes passen bij de kleuren van het vestje. In de jaren 80 heb ik ze in Parijs gekocht. Als ik een mini-breiwerkje maak komen ze heel goed van pas.


Het volgende project was een vest van dikke Merino wol. Punt van discussie blijft of dit nu grijs of lavendel is.


Wat me vooral aansprak was het steekje. Alle toeren worden recht gebreid. De teruggaande naald wordt 1 steek recht gebreid, 1 steek averecht afgehaald met de draad achter het werk, (wat de goede kant is). Met een oneven aantal steken krijg je dit mooie honingraatje.


Van pennen  7 naar pennen 2,5! Dat is een verschil van dag en nacht. Als ik eerlijk moet zijn, brei ik het liefst met de dunne pennen. Vooral het breien met rondbreinaalden vind ik het fijnst. Voor een mutsje kies ik dan 40cm lengte. Dat zoeft er echt over!


Voor het 'kroontje' zijn wel gewone sokkennaalden zonder knop nodig. Ik blijf wel de imperfectie irritant vinden. Wat een geluk dat hij op mijn hoofd zit, dus ik kan het niet zien ;-)


Tja, manlief wilde ook een muts. Dus nog zo'n bolletje verloopgaren gehaald en een glad mutsje gebreid. In de zomer gebreid en nu in november heerlijk op onze hoofden bij de frisse avondwandeling.


Je snapt het, een variatie gemaakt in de kroon.


Tenslotte nog een schapenmuts gemaakt van IJslandse wol. Dikke pennen, snel werk. In één vrije dag gebreid in oktober. Hij is voor een goede vriend die viel als een blok voor de schaapjes. Maandag komt hij hem persoonlijk halen. Aangezien hij regelmatig in het Midden-Oosten verblijft, heeft hij hem hier in ons koude kikkerlandje wel nodig ;-)

Ondertussen borduur ik gewoon verder en brei ik er lustig op los als het te donker is om de kleuren van m'n DMC te kunnen onderscheiden. Is dit nu een verslaving of gewoon een heerlijke hobby??