Een Super Zacht Vest

Ik droom al een heel tijdje weg bij de prachtige patronen van DROPS Design. Jaren geleden heb ik wel truien 'ingebreid', de term Fair Isle was me toen nog niet bekend. En dat ging nog op 2 rechte pennen. Internet bestond nog niet dus ik zag hooguit een Duitse toeriste met rondbreipennen aan de gang in het hotel waar Paula en ik een vakantiebaantje hadden. Dat leek ons reuze onhandig! Zo'n slap ding. Hihi, ondertussen weet ik beter.
Tijdens het laatste bezoek aan onze favo-wolwinkel heb ik een tas vol met Alpacawol gekocht. (En natuurlijk nog meer wol, dat komt ook nog wel in beeld)
Dus een patroon uitgezocht en andere kleuren gekozen natuurlijk want ik blijf eigenwijs. Ik heb me wel laten inspireren door Pinterest. En aan de slag.
Ik was echter zo fanatiek van start gegaan dat ik vergat foto's te maken van het lijf. Dus de eerste foto's zijn van de mouw.

Teltekening erbij en op een rondbreipen met magic loop aan de mouw begonnen. Wouw allemaal nieuwe technieken. Heerlijk! Ik heb menig uurtje op het www rondgestruind om alles te ontdekken.

Het leek allemaal goed te lukken. Een hulpdraad gebruikt om de meerderingen te markeren. En maar breien, breien onder de felle lamp in de avonduurtjes.

Dan mouw 2 beginnen voordat alles samengevoegd kon worden om de pas te breien.

De boordjes zijn op een andere manier gebreid dan ik gewend was. We meerderden vroeger altijd in de laatste toer. Maar bij dit patroon wordt er juist geminderd! Ik was verbaasd, wat een vreemde methode. Maar het resultaat is geweldig goed. Een prachtige soepele boord.

Het meeweven van de draad was ook een nieuwe techniek voor me. Ik deed altijd maar wat maar nu pakte ik het secuur aan, met dank aan YouTube.

Het groeide snel onder m'n handen ondanks dat er meer dan 350 steken op de pen stonden!

En dan raakt alles in een stroomversnelling als er geminderd wordt om de schouders te vormen. Ik kon niet meer stoppen met breien en moest waken voor m'n nachtrust.

 

En dan is ie AF! De biezen zijn gebreid, knopen erop gezet. De draadjes afgewerkt. En o o  hoe fijn: geen naden om dicht te naaien. Klaar is klaar!

Ik heb hem gewassen met wolwasmiddel en mooi plat laten drogen. Het patroon komt daardoor extra mooi uit, al zeg ik het zelf.

En dan showen op de pop.

Ik ben tevreden, al zie ik natuurlijk weer dingen die ik een volgende keer anders zou doen. Ik blijf een perfectionist.

Een paar dagen geleden had ik een nicht op verjaardagsvisite en ze wou hem zo graag even aan! Ze wilde hem ook zo graag hebben...... maar nee, nee, dit vest hou ik echt zelf!

De zussendeken groeit deze week iets langzamer. We waren alledrie even druk met wat andere WIP's. Vandaag is het weer zussendag. Een gelegenheid om de drie dekens samen op de foto te zetten. De volgende keer is er weer een blogbericht over de dekens.

Ik wens jullie weer een creatief weekend met wat fijne handwerkuurtjes!

Hollandse Lente: molen en tulpen

Soms heb je zo'n heerlijke vrije dag voor je liggen en wil je lekker handwerken. Op Pinterest zag ik een klein hebbedingetje voorbij komen. Deze pinwheel (molen) purse moest het worden en ik had ook nog restjes sokkenwol in de mand!

Eerst maar eens een kopje koffie gemaakt. Met mijn roze percolator zoals ik die al eens heb laten zien.

Het is een heerlijk projectje om te doen.

Je breit een diagonaal lapje met in het midden een 'vouwrand'.

 

Nog een bakkie koffie gezet en lekker doorgebreid.

 

Tja, toen had ik hem af en bedacht wát ga ik er eigenlijk mee doen??? Binnenkort ga ik naar een verjaardag en dit is leuker dan een papieren cadeau-enveloppe!

Op onze Zussendeken is de lente uitgebroken. We hebben heel wat tulpjes gehaakt. En wat word je daar vrolijk van!

 

Dit is Paula's deken. Kijk eens wat we al veel randen hebben bedacht.

 

Hier een detail van haar vrolijke tulpjes.

 

Een mooie collage van Astrid's deken.

 

En tenslotte mijn lente pastels.
Al onze randjes en steken pinnen we ook op ons bord zussendeken op Pinterest zodat je alle randen op een rij kunt bekijken.

Iedereen een fijn paasweekend gewenst met hopelijk ook nog een paar creatieve uurtjes.

Een trui en een volgende steek van de Zussendeken

Mijn lila wollen vest draag ik graag. Ik krijg er leuke reacties op. Vooral omdat hij geen naden heeft. Hoe heb je dat nou toch gedaan is de meest gestelde vraag. En huh?? Op z’n kop gebreid?

Van het een kwam het ander. Een kennisje kwam naar me toe met de vraag "brei jij wel eens voor anderen?" Argeloos antwoordde ik: “ja, ooit breide ik op bestelling voor een winkeltje”.” Uhm” zei ze,” ik heb nog katoen liggen ennuh…. het lukt me niet om daar een trui van te breien. Zou jij het willen doen? En dan graag ook zonder naden en met een raglan mouw….” Tja dan voel je je vereerd natuurlijk.

Ik ben aan de slag gegaan met dit resultaat.

De raglanmouw in close-up.

Voor het lijf  en de mouwen gebruikte ik een klein patroonsteekje.

Door nog een trui op zijn kop te breien leer ik steeds meer technieken beter beheersen. Dat vind ik echt genieten!

Op naar de volgende trui……. Een ding is zeker, ook die gaat op z’n kop.

Ondertussen wordt er ook gehaakt aan de zussendeken. De een heeft wat meer tijd dan de ander dus we wachten steeds op elkaar en tussendoor is er dan tijd om aan een eigen handwerk verder te gaan.

Ik was aan de beurt om een steek te verzinnen. Dat werd een waaiersteek. Een van mijn favorieten. Ik heb hem ook als eens gebruikt om een rokje te haken. 

Paula en Astrid waren en ook enthousiast over deze steek.

Hier is de deken van Astrid, de waaiersteek mooi tussen twee grannyranden.

En dan deze compilatie van Paula. Zij is onze alleskunner en maakt er een mooi overzichtje van.

Allemaal weer een heel fijn handwerkweekend gewenst!

Zussendeken 3

We haken dapper voort met zijn drieën. De dekens groeien gestaag. Het was Astrid's beurt om een steek te kiezen. Zij heeft ook de haakbijbel, net als Paula, en heeft daaruit een mooie steek gekozen. We pinnen de steken op ons pinterestbord en gaan dan aan de slag.

Voor deze steek koos ik grijs en roze uit mijn bak met bolletjes katoen. Ik vind dat al heel lang een mooie combinatie. En het is een reuze leuke steek om te doen.

Paula koos deze combinatie. Hij springt eruit tussen die zwart-witte randen. Mooiiii

Dezelfde kleurcombinatie geeft bij Astrid een heel ander effect! Dat maakt het zo leuk om ieder aan de eigen deken te haken en de kleuren te kiezen uit de voorraad.

Het is ook zo leuk om te spelen met de groeiende dekens. Nu kan je er nog een mooi rolletje van maken. Als hij groter wordt gaat dat niet meer.

En dan Astrid's deken nog even in beeld. Wat een heerlijkheid aan kleuren!

Als je lang naar deze steek kijkt bij Paula's deken ontstaan er cirkels en zigzagjes. Het is werkelijk genieten om hier mee bezig te zijn!


Ondertussen zijn we al een stukje verder. Iedere dag hebben we contact via de Whatsapp om onze ervaringen uit te wisselen en foto's te sturen. Samen kom je tot zulke mooie resultaten en het is natuurlijk super gezellig om even bij te 'beppen' met z'n drietjes.


We wensen jullie veel handwerkplezier voor komend weekend! Wij zien elkaar komende zondag, niet om te handwerken maar er zullen vast een paar steken besproken worden!

Oude liefde roest niet

Wat ben ik blij met de huidige handwerkhype. Ik heb altijd al veel gehandwerkt en dan met name veel gebreid. Voor iedereen die maar wilde breide ik een trui.

In de jaren 80 was er een winkelstraat in Den Burg die ze omgedoopt hadden in “Wolstreet”. Voor een van de vele wolwinkeltjes in Den Burg breide ik truien. Op verzoek van klanten maar ook gewoon voor in de winkel als voorbeeld.

Dit vest heb ik al eens laten zien. Paula heeft hem ook gehaakt met een andere haaksteek in het voorpand en een iets diepere hals. Het was een mooi begin om mijn oude liefde weer op te pakken. Het breien ging weer heerlijk als vanouds. Soepeltjes  gleden het achterpand en de mouwen van de pennen.

Hoe anders was het met dit vest! Ik had zoveel lovende woorden over Alpaca wol gelezen en dacht dat wil ik ook proberen! Maar het werd een worsteling. Een teleurstelling zelfs. Ik brei normaal gesproken zonder patroon en dat was altijd succesvol. Maar deze wol stribbelde ernstig tegen. Ik was bang dat ik het breien verleerd was.

Ik ben op zoek gegaan naar een origineel patroon van Drops, bijpassend bij het garen. Dat was de oplossing. Ik koos voor een top-down gebreid vest.

En zo is het helemaal goed gekomen en ben ik blij met weer een fijn vest in mijn garderobe. De toon is gezet, ik ben weer helemaal in de breimodus.

Dat wil niet zeggen dat ik niet meer haak. De zussendeken groeit ondertussen ook gestaag! Hier zien jullie al een sneak preview. De steken hebben we weer gepind op ons bord Zussendeken. Kijk hier maar eens.

 Veel handwerkplezier en een fijn weekend!

Zussendeken

Wat was het een gezellige dag. Bij Paula eerst koffie en thee gedaan met heerlijk eigen gemaakte appelcake erbij. En we hadden natuurlijk een stapel handwerk mee om aan elkaar te laten zien. Wat we via foto’s al hadden gezien, konden we nu in het echt bewonderen en vastpakken.

Vooral elkaar inspireren is zo leuk op zo’n zussendag. De ideeën borrelden al snel op. We hadden een missie en dat is samen de voorraad die we alle drie hebben opgebouwd te gaan gebruiken.

Ruim een jaar geleden hadden Paula en ik een randjesdeken gehaakt. ”Onze eigen CAL” noemden we dat al gekscherend. Nu wilde Astrid ook graag meedoen aan zo’n project. Het idee was geboren! Een zussendeken!

Paula en ik hebben al een jarenlange haakervaring opgebouwd en dit is dé gelegenheid voor Astrid om haar vaardigheid te vergroten.

We gingen direct aan de slag, eerst een basis van lossen met daarop stokjes.

Ik had de eer de eerste rand te verzinnen.

Ach de stokjes werden vasten. Ik blijf een eigenwijs persoon! En dan een rand met hartjes. Ik deed 2 toeren hartjes. Paula en Astrid ieder 1 toer.

Astrid koos dun garen met dubbele draad.

Dit is Paula’s deken. Hier zie je ook meteen de zogenaamde tussenranden die we steeds herhalen om de deken niet al te bont te maken.

We gebruiken de granny-steek en de V-steek.

Ik haak met katoen en naald 3,5. En ik voeg ook steeds toeren met de V-steek en de granny-steek toe.

De steken pinnen we op ons gezamenlijk bord Zussendeken op Pinterest.

Neem hier maar eens een kijkje. 

Nog een mooie close-up van Paula’s deken.

En dan nog alle gebruikte randen tot nu toe.

We haken naar eigen inzicht en afhankelijk van de voorraad. Ik heb ook nog groene toeren met vasten toegevoegd. Dat geeft de deken ritme en stevigheid.

Nu ik  een dagje aan de overkant was,  moest er nog even gewinkeld worden bij onze favoriete wolwinkel.  We gingen weer kopje onder in al die mooie wolletjes. En we konden de verleiding niet weerstaan en hebben toch nog weer wat garen mee genomen voor handwerkjes naast de zussendeken.

Ik heb mijn oude liefde weer teruggevonden en ben weer regelmatig aan het breien. Deze bolletjes stone washed smeekten om met me mee te gaan naar huis. Het gaat een trui of vest worden die ik van boven naar beneden ga breien.

Een nieuwe uitdaging.

Wij gaan een weekend vol handwerk tegemoet.

Geniet allemaal van het komend weekend!

De deken is klaar

De deken zit in elkaar maar wat een werk! Ik heb al heel wat dekens gemaakt en bij alle dekens een andere methode gebruikt om de lapjes met elkaar te verbinden.

Bij deze tetrisdeken wilde ik een dunne omlijning van de blokjes precies zo als het spelletje eruit ziet.

Ik ben wat gaan zoeken op internet en Pinterest en vond hier een mooie methode. Deze steekjes vallen mooi tussen de blokjes en dat was wat ik zocht.

Van ieder blokje neem je de achterste lus op en je haakt daar een halve vaste in. Dat ging niet zo soepel als ik hoopte. Ieder lusje moest ik apart oppakken en doorhalen, ik heb werkelijk eelt op mijn vingertop van deze klus!

Maar met een geweldig resultaat vind ik zelf. Ik ben erg kritisch over mijn eigen werk maar hier ben ik zowaar tevreden over.

De deken ligt al op het bed van mijn zoon. Ik heb hem even gekaapt om een fotoshoot te maken. Hier zie je meteen hoe goed hij kleurt bij zijn kamer.

Door de week studeert hij aan de overkant. Zo noemen Texelaars de vaste wal. Met de klemtoon op de laatste lettergreep. Zeg je het fout, dan verraadt de overkànter zich. Ik ben blij dat de deken thuisthuis blijft. Zo noemen de studenten dan weer hun ouderlijk huis.

Even mee naar buiten. De kleuren springen je tegemoet.

Nog even op mijn eigen bed. Oh wat zou ik graag een deken maken voor onszelf. Maar dan moet ik even een kleine 200 uur vinden om nog een deken te haken.

Op de eetkamerbank staat hij ook al zo mooi.

Het blijft een plaatje.

Ik ga weer verder met andere handwerkideeën uitvoeren en wie weet komt er op mijn bed ook een gehaakte lapjesdeken.

Allemaal een creatief weekend toegewenst!